Πάντα θα'ναι αργά

ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ

Για τους έρωτες που μας συνεπαίρνουν στα βάθη της ύπαρξης και γι'αυτούς που τόσο μοιάζουν δυνατοί κι ίσως αν τους γνωρίζαμε όπως θέλαμε να μην ήταν.

Μένει αυτή η απορία να βασανίζει το μυαλό μήνες ,χρόνια μπορεί και μια ολόκληρη ζωή να σε ρωτάει η καρδιά ''γιατί δεν τόλμησες ,γιατί δεν είδες ?'' γιατί η φρόνηση δεν μ'άφησε της απαντάς . - ''βλακείες είναι αυτές στον έρωτα αυτά δεν χωρούν ,πάντα έβαζες όρια ,είσαι δειλός '' και σ'αφήνει άφωνο κι απελπισμένο να μην ξέρεις πια απο τις δυο μεγάλες προσταγές να ακούσεις ,της καρδιάς της αντάρτισσας ή της φρόνησης της νοικοκυράς ?

Αυτός που κατέχει την συνείδηση θα ακολουθήσει τον δρόμο της φρόνησης και ο τρελός της καρδιάς ,μα τι θα ήταν η ζωή μας χωρίς το καρδιοχτύπι ? Πρακτικά δεν θα υπήρχε ζωή και αφού υπάρχει θα 'ταν βαρετή και προβλέψιμη χωρίς προκλήσεις και χωρίς εξέλιξη.

Ο δρόμος της φρόνησης μου ταιριάζει σαν φύση μα με το δρόμο της καρδιάς νιώθω ζωντανή και παρούσα ,μου είναι δύσκολο να αφεθώ ,πρέπει να είμαι σίγουρη για τις προθέσεις του άλλου κι αυτό είναι κακό ,αν μετανιώνω για κάτι στη ζωή μου είναι γιατί δεν αφέθηκα σε στιγμές με ανθρώπους που τελικά άξιζαν και τώρα αναρωτιέμαι πόσο έχασα κοντά τους .

Καμιά εμφανής ζημιά έτσι ,μα πολλά κρυμμένα σημάδια να με παιδεύουν χρόνια τώρα ... δεν τα πήγαινα καλά με τον έρωτα ποτέ δεν τα πήγα καλά ,πάντα τον πάλευα κι εκείνος με μάχονταν δυνατότερος κάθε φορά .Δεν ξέρω γιατί του αντιστεκόμουν τόσο ,ίσως από υπέρμετρο εγωισμό ή και ανασφάλεια μπορεί και τα δυο .

Όποτε ήρθε ατόφιος έρωτας ξαφνικός και μεγάλος ήταν αργά... πάντα ήταν αργά για μένα ... ένας άντρας μια φορά είχε κοιτάξει τις γραμμές του χεριού μου και είχε μείνει έκπληκτος με κάτι που δεν συνήθιζε να βλέπει ,μου είπε :εσύ μια ζωή θα αγαπάς και θα πονάς ,χωρίς τον πόνο δεν αντιλαμβάνεσαι την αγάπη ,στην αρχή μου φάνηκε σαδομαζοχιστικό αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι η πορεία της μέχρι τώρα ζωής μου αυτό έχει δείξει ,μέσα από τον πόνο και το αδιέξοδο μάθαινα και ανακάλυπτα πρώτα απ'όλα ακόμα μια πτυχή του εαυτού μου και αυτόματα τον σύντροφό μου που τυραννούσα ακατάπαυστα προσπαθώντας ο δύσμοιρος να κατανοήσει τι σοι συμπεριφορά κι αντιμετώπιση ήταν η δική μου .

Πάντα 'ηταν αργά όταν ήθελα ολόψυχα να δωθώ

πάντα ήταν αργά όταν ένιωθα ολοκληρωμένη

για μένα το σωστό timing που λέν δεν ισχύει

όλα όσα περίμενα πάντα ήρθαν τόσο αργά που

θα΄πρεπε τον μικρόκοσμο μου απ'την αρχή να ξαναφτιάξω

Πάντα θα'ναι αργά για τους εραστές της νύχτας και τους τρελούς αυτού του κόσμου