Εγώ στα φύλλα της καρδιάςκρύβω βαθιά το πόνοστρέφω το βλέμμα μη με δουνκαι σαν παιδι βουρκώνωΘέ μου πόσο παράξενοιείν'οι δικοί μας τόποιθλιμμένα τα τραγούδια μαςκαι γελαστοί ανθρώποιΚλείσε τα μάθια κι άσε μεθάλασσα να σε λέωτούτο το βράδυ που μπορείνα'ναι το τελευταίοΘάλασσα πικροθάλασσαμια νύχτα θα γυρίσωκι ένα κορμί και μια καρδιάστο κύμα σου θ'αφήσω.
Σχόλια